Βουνό: Μεγάλο σε ύψος εξόγκωμα του εδάφους.
Οροσειρά: Σειρά από βουνά.
Λόφος: Μικρό ύψωμα του εδάφους.
Οροπέδιο: Πεδιάδα σε μεγάλο υψόμετρο.
Ποτάμι: Νερό που κυλάει από τα βουνά προς τη θάλασσα.
Εκβολές: Το μέρος που χύνει το ποτάμι τα νερά του στη θάλασσα.
Δέλτα: Το ποτάμι στις εκβολές του αρκετές φορές μεταφέρει και εναποθέτει φερτά υλικά (χώματα, ξύλα…) και σχηματίζει ξηρά σε μορφή του γράμματος Δ.
Συμβολή ποταμών: Εκεί που ενώνεται ένα ποτάμι με έναν μικρότερο ποταμό (παραπόταμο).
Φαράγγι: Χαράδρα που σχηματίζεται από ένα ποτάμι, συνήθως ορμητικό, όταν περνάει ανάμεσα από βουνά.
Όχθες: Οι δυο άκρες του ποταμού.
Καταρράκτης: Νερά ποταμών που πέφτουν από ψηλά.
Λίμνη: Κοιλότητα του εδάφους γεμάτη γλυκό νερό που μεταφέρεται συνήθως από ποτάμια.
Πεδιάδα: Επίπεδη έκταση που αποτελείται κυρίως από καλλιεργημένες εκτάσεις (χωράφια).
Ακτή: Εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τη στεριά.
Χερσόνησος: Λωρίδα στεριάς που εισχωρεί στη θάλασσα και βρέχεται από αυτήν από τρεις μεριές.
Η άκρη της χερσονήσου λέγεται ακρωτήρι.
Κόλπος: Θάλασσα που μπαίνει μέσα στη στεριά.
Νησί: Στεριά, περιτριγυρισμένη από αλμυρό ή γλυκό νερό. Συνήθως μιλάμε για νησιά που είναι περιτριγυρισμένα από θάλασσα.
Πορθμός: Στενή λωρίδα θάλασσας που ενώνει δυο θάλασσες και χωρίζει δυο στεριές.
Ισθμός: Στενή λωρίδα στεριάς που ενώνει δυο στεριές και χωρίζει δυο θάλασσες.
Διώρυγα: Μεγάλο τεχνητό κανάλι που ενώνει δύο θάλασσες ή λίμνες ή ποταμούς. (Διανοίγεται από τον άνθρωπο).
Σκόπελος: Βράχια που εξέχουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ύφαλος: Επικίνδυνα βράχια για τα πλοία επειδή βρίσκονται λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.